به گزارش پایگاه خبری طبیعت گردشگران، روستای ییلاقی «دلفارد»، محور دهستان دلفارد، از بخش «ساردوئيه»، کنار راه جیرفت به بافت و کرمان، در 45 كيلومتري شمال غربی شهر جيرفت و در 25 کیلومتری جایگاه شهرنشینی ایران باستانی «ارتا» در استان «کرمان» جای دارد. روستای دلفارد درون دره دلفارد قرار گرفته است.
این دره به درازای 40 کیلومتر، از شمال غربی با كوه «هزار شاخ» و از جنوب شرقی با كوه «آبگرمو» احاطه شده است و بر بلندیهای «سربیژن» قرار دارد. ارتفاع روستای دلفارد از سطح دريا نزدیک به 1378 متر است. رودخانه دلفارد نیز از كنار همین روستا و درون دره میگذرد، درهای که رود «شور» نیز از آن سرچشمه میگیرد.
روستای دلفارد دو بخش دارد، دلفارد بالا که کوهستانی و دلفارد پایین که گرمسیر و بیابانی است. خانههای روستای دلفارد بیشتر از سنگ، آهن، آجر، بلوك و سيمان ساخته شدهاند و یک طبقه دارند.
از خوراکیهای رایج در دلفارد میتوان كشك و بادمجان، دلمه برگ مو، سمبوسه، هليم بادمجان، هليم گندم، ماست، اسفناج و آش انار را نام برد. از بازیهای بومی نیز میتوان چوب بازی را سراغ گرفت.
در دلفارد استخرهایی هست که در گویش بومی «گلْم» خوانده میشود. گلمها استخرهایی هستند كه به باور مردم بومي دلفارد ویژگیهای دارويي و آب درماني دارند. چندین آبشار در دره دلفارد فرو میریزد، همچون آبشارهای کوه سیر، سرند کوه، زورک، دره تنگ، کوه نیمه و گلمای دخترکش.
ازویژگیهای روستای دلفارد میتوان به برخورداری از آبشار و رود در تمام طول سال و همچنین یخچالهای طبیعی، قنات، چشمههای بسیار و دو گونه آب و هوای گرمسیری و سردسیری در کنار هم اشاره کرد.
گستردگی باغها در این بخش، بهویژه گردو، نخل، تاک، گیلاس، انار، زردآلو و مركبات و همچنین کشت گندم، جو، نخود، عدس، لوبيا، ماش و انواع صيفيجات و سبزيجات، جنگلهای بنه و ارچن و ارس در دلفارد رواج دارد.
همچنین پوشش گیاهی سپیدار، كيكم، سينهچو، شقين، بنه، تمشک، بادام كوهي، زالزالك، تمورك و گياهان دارويی كلپوره، آويشن، گلگاوزبان، شيرين بيان، بومادران و گون را در این خطه میتوان دید.
این دره به درازای 40 کیلومتر، از شمال غربی با كوه «هزار شاخ» و از جنوب شرقی با كوه «آبگرمو» احاطه شده است و بر بلندیهای «سربیژن» قرار دارد. ارتفاع روستای دلفارد از سطح دريا نزدیک به 1378 متر است. رودخانه دلفارد نیز از كنار همین روستا و درون دره میگذرد، درهای که رود «شور» نیز از آن سرچشمه میگیرد.
روستای دلفارد دو بخش دارد، دلفارد بالا که کوهستانی و دلفارد پایین که گرمسیر و بیابانی است. خانههای روستای دلفارد بیشتر از سنگ، آهن، آجر، بلوك و سيمان ساخته شدهاند و یک طبقه دارند.
از خوراکیهای رایج در دلفارد میتوان كشك و بادمجان، دلمه برگ مو، سمبوسه، هليم بادمجان، هليم گندم، ماست، اسفناج و آش انار را نام برد. از بازیهای بومی نیز میتوان چوب بازی را سراغ گرفت.
در دلفارد استخرهایی هست که در گویش بومی «گلْم» خوانده میشود. گلمها استخرهایی هستند كه به باور مردم بومي دلفارد ویژگیهای دارويي و آب درماني دارند. چندین آبشار در دره دلفارد فرو میریزد، همچون آبشارهای کوه سیر، سرند کوه، زورک، دره تنگ، کوه نیمه و گلمای دخترکش.
ازویژگیهای روستای دلفارد میتوان به برخورداری از آبشار و رود در تمام طول سال و همچنین یخچالهای طبیعی، قنات، چشمههای بسیار و دو گونه آب و هوای گرمسیری و سردسیری در کنار هم اشاره کرد.
گستردگی باغها در این بخش، بهویژه گردو، نخل، تاک، گیلاس، انار، زردآلو و مركبات و همچنین کشت گندم، جو، نخود، عدس، لوبيا، ماش و انواع صيفيجات و سبزيجات، جنگلهای بنه و ارچن و ارس در دلفارد رواج دارد.
همچنین پوشش گیاهی سپیدار، كيكم، سينهچو، شقين، بنه، تمشک، بادام كوهي، زالزالك، تمورك و گياهان دارويی كلپوره، آويشن، گلگاوزبان، شيرين بيان، بومادران و گون را در این خطه میتوان دید.