بهمن توکلی فرد
پژوهشگر رسانه و روابط عمومی
کنوانسیون رامسر ، نخستین معاهده بین دولت هاست که هدف آن حفاظت از منابع طبیعی در خصوص تالاب ها است و در شهر رامسر ایران تنظیم شد.
کنوانسیون رامسر در سال ۱۹۷۱ میلادی به منظور حفظ ونگهداری تالاب ها در شهر رامسر در ۱۲ ماده تهیه و تنظیم شده است. این مهم نشان دهنده اهمیت تالاب ها به عنوان یکی از مهم ترین زیستگاه های طبیعی جهان و نظام های حیات بخش پوشش گیاهی ، جانوری و زندگی بشری است و جالب تر آنکه از ۴۲ تالاب ، ۴۱ نوع از این زیستگاه در ایران وجود دارند که این موضوع توجه جوامع ملی و بین المللی را به خود جلب کرده است.
یکی از این تالاب ها ، تالاب بین المللی گاو خونی می باشد که در سال ۱۳۵۴ در رامسر به ثبت رسیده است .” تالاب بینالمللی گاوخونی” ، در جنوب شرقی استان اصفهان و در شرق شهرستان ورزنه استان اصفهان جای گرفته است و رودخانه زایندهرود به آنجا میریزد. تالاب گاوخونی، یکی از تالابهای مشهور در جلگهٔ مرتفع مرکزی ایران بهشمار میآید.
و مساحت آن : ۴۷۶ کیلومتر مربع
ومختصاتش: ۳۰°۳۸′۵۸″ شمالی ۴۸°۳۹′۵۲″ شرقی / ۳۰٫۶۴۹۴۴°شمالی ۴۸٫۶۶۴۴۴°شرقی است.
حوضه آبریز آن: ۳۰٫۴۸ کیلومتر مربع و
مساحتِ رو: ۴۷۶ کیلومتر مربع (خشک) می باشد.
این تالاب در ۱۳۷ کیلومتری جنوب شرق اصفهان و در ۳۰ کیلومتری مرکز شهرستان ورزنه و در مجاورت تپههای شنی واقع شده است.
طرح حفاظت از تالاب های ایران در ابتدا با همکاری بین سازمان حفاظت محیطزیست ایران به عنوان نماینده دولت ، صندوق تسهیلات محیطزیست جهانی (GEF ) و برنامه توسعه ملل متحد ( UNDP ) در سال ۲۰۰۵ شروع بکار کرد.
هدف اولیه این طرح کاهش یا حذف دائمی تهدیدات و بطور کلی پایداری وبقا اکوسیستم های تالابی ایران بود.
متاسفانه بعلت مشکلات آبی این تالاب دچار خشکی شده است که ضرورت توجه به آن بایستی در کانون توجه مسئولان قرار گیرد. زیرا گرد وغبار و ریز گردها ناشی از بی آبی آن نه تنها استان بلکه کشور را با بحران جدی آب و هوایی روبرو می کند. زیرا در حال از دست دادن کامل تنوع گیاهی و جانوری است.